Jump to content
  • БҮРТГҮҮЛЭХ
Сайтын шинэчлэлт:
  • Сайтын багана зүүн талд гаргалаа. Мөн Форум нүүр хуудас шиг хар скинтэй боллоо.
  • Notification ирэхэд хонх нь хөдөлдөг боллоо. - 3/14/2019
  • Icon нэмлээ. Сайтын дээд хэсэгт байрлах одон дээр дарж Icon-оо сонгоорой. Форумд таны бичсэн постны аватарын доор гарах болно. 2/12
  • Verified нэмлээ. Гишүүд өөрсдийн зургаараа бүртгэлээ баталгаажуулан цэнхэр тэмдэглэгээтэй болж болно. 2/17
  • Гишүүдийн профайл дээр бичсэн мэдээнүүд болон бусад холбоосын зургууд гардаг боллоо.
  • Хэрэглэгчийн хэсэгт нууц үг болон гарын үсэг солих хэсэг орууллаа. Илүү амар боллоо.
  • Сайтын хайлт хэсэг дээр түлхүүр үгээ бичихэд шууд хайлтын илэрц таны түлхүүр үгэнд таарсан мэдээнүүдийг харуулдаг боллоо.
  • Гишүүд сошиал хаягаараа нэвтэрдэг боллоо. Удахгүй Google нэмэгдэх болно. Одоогоор үүн дээр бид ажиллаж байна.
  • Ev4xk
    Ev4xk dsff

    Дэлхийн хоёрдугаар дайны үед болсон нэгэн түүх

    Дэлхийн 2 р дайн эхэлсний дараахан энэ явдал болжээ. Зөвлөлтийн арми ухарч байсан үе. Нэгэн сууринд цэргийн анги ирж байрлахад цэргүүдийн нэг нь хонуутаар чөлөө гуйгаад уг сууринд байдаг гэррүүгээ очиж, залуухан эхнэртэйгээ уулзжээ. Маргааш өглөө нь тэр анги тосгоноос яваад өгөв. Хэсэг хугацааны дараа фашистууд тэр ангийг бүсэлж устгажээ. 7 хоног өнгөрлөө. Нэг шөнө хүүхний хаалгыг хүн цохиход онгойлготол нөхөр нь зогсож байв. Тэр их цайж, ядарч туйлдаад, нүд нь их хачин, шатаж байгаа юм шиг харагджээ. Тэр “бүслэлтээс арай гэж гарлаа. Гэхдээ өөрийнхөн дээрээ очих хүсэлгүй байна. Дайтаж ядарлаа. Харин тэр бичиг баримтуудаа бөмбөг дэлбэрсэн нүхрүү хаячихсан тул яаралтай очиж булах хэрэгтэй байна” гэв. Тэд бараг үүр цайж байхад тэр газар хүрэв.

    – Алив, хурдал! Хурдан бөглөөрэй гэж нөхөр нь сандран хэлэв. Эхнэр нь нүх рүү яаруухан шороо цацаж эхлэв. Гэгээ орох тусам нөхөр нь улам бачимдаж байлаа. Нарны анхны цацраг тусмагц нөхрийнх нь үглээ дуу сонсогдохоо болив. Бүсгүй хүрзнээс харцаа салган хажуу тийшээ хартал тал нь дүүрсэн нүх буцалж байгаа тос шиг бургилах ажээ. Хүүхэн тэр газраас хурдхан зугтаав. Тэр зөвхөн маргааш нь шөнө болохын хэрд л гэртээ хүрчээ. Унтаж чадахгүй нилээд зовж байснаа ядарсны эрхэнд дуг хийтэл нөхөр нь зүүдлэгдэв. “Чамайг төөрөлдүүлсэнд уучлаарай. Тулааны үед дэлбэрэлтэнд өртөж, хэдэн хэсэг болсон бие маань газарт булагдаагүй болохоор миний сүнс тайвшрахгүй байсан юм. Одоо би чамайг ахиж зовоогүй” гэж тэр хэлжээ.

    Horiotoi.org


    User Feedback

    Recommended Comments

    Энэхүү мэдээнд сэтгэгдэл алга.



    Guest
    Сэтгэгдэл энд дарж бичнэ үү...

    ×   Pasted as rich text.   Restore formatting

      Only 75 emoji are allowed.

    ×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

    ×   Your previous content has been restored.   Clear editor

    ×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...